Derya Köse Kişisel Blog
Eylül 24th, 2007 at 3:37 pm
Posted by deryakose in İslami Konular

AT ETİ

Kur’ân-ı Kerîm’de atlardan savaş aracı olarak söz edilir. “Allah, binmeniz ve süs hayvanı edinmeniz için atları, katırları ve merkepleri yarattı” (en-Nahl, 16/8). Hz. Peygamber, Kur’an’da haram olduğu bildirilen hayvanların dışında, bazı hayvan isimleri vererek veya vasıflarını belirterek bu konuda yasaklar koymuştur.

Câbir (r.a.)’den rivayete göre, şöyle demiştir: “Nebî (s.a.s.), Hayber gününde bizi katır ve merkep (eti yemek)’ten menetti. Bize atı yasaklamadı” (Buhârî, Cihad, 130; Meğâzî, 35, 62; Zebâih, 27, 28; Ebû Dâvûd, Cihâd, 45, 63, 98; At’ime, 33; Nesâî, Hayl,1; İbn Hanbel, VI, 346).

Diğer yandan Hz. Peygamber’in at etini yasakladığına dair de birtakım rivayetler gelmiştir. (Ebû Dâvûd, At’ime, 25; Nesâî, Sayd, 30; İbn Mâce, Zebâih, 14)

Yukarıdaki delillere göre, İmam Ebû Yusuf, İmam Muhammed, İmam Şâfiî ve İmam Ahmed b. Hanbel, prensip olarak at eti yemenin caiz olduğuna hükmetmişlerdir. Ebû Hanîfe ise bu konuda, yasak bildiren hadisleri de dikkate alarak at etinin tenzihen mekruh olduğunu söylemiştir. Mâlikîlerin meşhur görüşüne göre ise, at eti yemek haramdır (Zeylaî, Nasbu’r-Râye, IV, 196, 198; İbn Rüşd, Bidâyetü’l-Müctehid, I, 455).

Hadîste at etinin yasaklanması necis (pis) oluşundan dolayı değil, zamanında cihat aracı olduğu için hürmetendir. Bu yüzden onun artığı da necis sayılmamıştır (İbn Âbidin, Reddü’l-Muhtâr, Terc. A. Davudoğlu, İstanbul 1987, XV, 234; Seyyid Sabık, Fıkhu’s-Sünne, Kahire, (t.y),III, 254, 255; ez-Zühaylî, el-Fıkhu’l-İslâmî ve Edilletühû, Dimeşk, 1405/1985, III, 508, 509).

Hamdi DÖNDÜREN

Şamil İslâm Ansiklopedisi

alıntı.


Eylül 24th, 2007 at 3:22 pm
Posted by deryakose in İslami Konular

*Soru:

Evlenen kız sonradan mehrinde arttırma yapabilir mi?

*Cevap:

Yeterli mehir belirlenmemiş olursa “mehr-i misil” ödenir; bu da kızın emsâline

verilen ortalama mehir miktarı demektir. Yeterli mehir belirlendikten ve akit de

yapıldıktan sonra kadının onu arttırma hakkı yoktur; ama taraflar karşılıklı rıza

ile mehri arttırabilirler de eksiltebilirler de; ikisi de câizdir.